|
|
S M T W T F S 28 29 30 1 2 4 5 6 7 8 10 12 13 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 1
|
|
|
|
Rainny Period
ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา ฝนตกแทบทุกวันเลย หยุดวันที่หมีลงไปซิดนีย์วันนึง ก็ยังดี ทำให้สบายใจว่า เครื่องบินจะไม่เจอ turbulence ขอบอกว่า ถ้าอากาศห่วยๆ เนี่ย turbulence ระหว่างบริสเบนกับซิดนีย์แรงกว่า บริสเบน-กรุงเทพเสียอีก แบบวูบแรงมากๆ อีกอย่างก็สบายใจว่า หมีไม่ต้องขับรถฝ่าฝนกลับมาบ้าน คืนวันเสาร์ (เช้าวันอาทิตย์) หมีกับ Penny มาถึงบ้านตอนประมาณตีสี่ พอเราได้ยินเสียงเปิดบ้านเราก็ตื่น (เป็นคนหูไว) ขณะที่หมาๆ สองตัวนอนน้ำลายยืด ไม่ได้รู้เรื่องเลยว่า มีคนเข้ามาในบ้าน --" หมีอาบน้ำแป๊บๆ ก็เข้ามานอนแล้ว แต่ Penny นี่สิ เธออาบน้ำสระผมอยู่ครึ่งชั่วโมง ตามด้วยการเป่าผมอีกด้วยเวลาที่พอๆ กัน คนหูดีอย่างเราเลยต้องตื่นอยู่ร่วมชั่วโมง แต่... Penny นี่สุดยอดว่ะ ตีสี่ยังมาอาบน้ำสระหัวอีก เป็นเรา เราคงแค่วิ่งผ่านน้ำแล้วเอาหัวไสๆ ที่นอนไปแล้ว เรื่องนอนไม่หลับเพราะมีเสียงรบกวนจะโทษ Penny คงไม่ได้ เพราะ Penny คงพยายามทำให้เบาที่สุดนั่นแหละ แต่เราเป็นคนที่ประสาทสัมผัสไว ยิ่งเวลานอนเนี่ย จะยิ่งเรื่องมากเป็นพิเศษ ต้องเงียบ ต้องมืด ต้องไม่ร้อนและไม่หนาว สมัยอยู่เมืองไทย บ้านตรงข้ามเคยเปิด stereo แบบเบาๆ จริงๆ ก็ไม่ได้ยินเสียงหรอกนะ แต่มันจะรู้สึกถึงคลื่นเสียงที่มาบู้มๆๆๆ เป็นระลอกๆ (อารมณ์เหมือนเข้าผับอ่ะ) อาสยานอนไม่ได้ฮะ ต้องเดินข้ามถนนไปเคาะบ้านเขา ขอให้เขาปิด โรคจิตป่าว? เวลาที่จะปลุกเรา สามารถทำได้ง่ายมาก แค่ปิดแอร์ เราก็ตื่นทันที (ไม่เกินห้านาที) ทั้งๆ ที่ห้องมันก็ยังเย็นอยู่ แต่... ไอ้ประสาทสัมผัสไว นอนยาก ตื่นง่ายเนี่ย ไม่ได้เป็นกันทั้งบ้านนะ เพราะน้องสาวเป็นเด็กนอนง่าย ตื่นยาก บางทีนอนคุยๆ กันอยู่ น้องบอกว่า "เค้าจะหลับแล้วนะ" ภายในห้านาที เธอก็หลับสนิท ปลุกไม่ตื่น ไม่ว่าจะร้อนหรือหนาว หรือ เสียงดังขนาดไหน เธอก็ยังนอนต่อได้ สามารถจริงๆ วันอาทิตย์ฝนก็กลับมาตกเหมือนเดิม แต่วันนี้หมีอยู่บ้าน เลยไม่เซ็งเท่าไหร่ มีหมีให้แหย่แก้เหงา วันจันทร์ฝนก็ยังตกอยู่ บรรยากาศทึมๆ ชวนจิตตกเป็นยิ่งนัก แต่หมีก็ยังอยู่บ้าน เลยนั่งดูหนังกันอยู่สองคน คุยกันไปเรื่อย ไม่ค่อยรู้สึกอะไร มีแต่เด็กๆ นี่แหละที่ทำหน้าละเหี่ยเหี่ยว นั่งทอดถอนใจมองดูฝนกันอยู่สองตัว วันอังคารฝนหยุดตก เย้ๆๆๆ ... รีบซักผ้าที่สะสมมานานแล้วเอาไปตาก สายๆ พอน้องหมาออกไปเดินเล่นที่สนามหลังบ้าน Jay กับ Vicki พุ่งออกจากบ้านเหมือนไม่ได้ออกมาสักปีนึง วิ่งเล่นสนุกสนาน ลุยแอ่งน้ำทุกแอ่งที่เจอ ชิมมันทุกแอ่งด้วย ตอนเย็นหมีไปทำงาน ฝนที่ทำท่าว่าหายไปก็ตกกระหน่ำเหมือนฟ้ารั่ว แอบดีใจที่ซักผ้าเสร็จแล้ว :) ฝนตก แต่มองไม่เห็นบรรยากาศเนื่องจากมันมืดแล้ว เลยจิตไม่ตก อีกอย่างง่วงด้วยว่ะ ง่วงเกินกว่าที่จะสนใจอะไร วันนี้ไปทำงานที่ร้านกาแฟ เขามีจัด morning tea สำหรับคน 45 คน คนที่มาส่วนใหญ่ก็เป็นคนสูงอายุ เกษียณแล้วทั้งนั้น (ยกเว้นหัวหน้าคณะและเจ้าหน้าที่อีกสองสามคน) ก็ดีเหมือนกัน คนอายุมากๆ มารวมกลุ่มกับคนรุ่นราวคราวเดียวกัน เที่ยวด้วยกัน ไม่เหงา ไม่ต้องเร่งรีบกระหืดกระหอบเหมือนเวลาไปทัวร์รวมกับคนอื่น ไม่ถูกเร่ง ไม่ถูกมองว่าเป็นตัวถ่วง ไปกันเรื่อยๆ เหนื่อยก็พัก เราว่าน่ารักดี :) ตอนเย็นนั่งดูพยากรณ์อากาศ เห็นเขาบอกว่า วันพรุ่งนี้กับวันพฤหัสฝนจะไม่ตก แต่หลังจากนั้นก็ตกยิงยาวเลย เฮ้อ.... เกลียดหน้าฝน แต่มันก็ดีแหละจะได้หายแล้ง เผื่อว่า Water Commission จะปรับลด Water Restriction Level 6 ลงมาเป็น Level 5 ไม่ก็ Level 4 ช่วงนี้ชีวิตเรื่อยๆ ไม่ค่อยมีอะไรมาเล่า เอาไว้วันพฤหัสกับวันศุกร์หยุด อาจจะเข้าไปเที่ยวเล่นใน Ipswich ช่วงที่หมียังไม่ตื่น แอบเที่ยว คิๆๆๆ... หมีน้อย: เอาไว้พี่จะไปตามหาของให้อีกรอบนะ
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
